Waarom te veel stress en slapen niet zo goed samen gaan.

Wanneer je last van stress hebt, is een van de adviezen om goed te slapen…en dat wil je wel maar het lukt vaak niet. Je maakt dan wat korte slaapjes en dan wordt je weer wakker. Hoe langer je in een liggende houding blijft hoe sterker dit effect kan worden. Maarja, staand slapen is ook zo’n ding. Wat zit hier achter?

Het ‘begint’ allemaal met de prefrontale cortex. Een deel van je hersenen dat aan de voorkant in je hoofd zit. Dit zorgt er voor dat je rationeel verstandige keuzes kan maken en reguleert daarbij je emoties. Zo kan je goed doordachte stappen nemen.

Het zorgt er ook voor dat, zolang je maar ‘verticaal’ blijft, je sneller keuzes op basis van ratio kunt nemen.

Het verticaal zijn van je lichaam werkt als een soort schakelaar. Bij een verticale houding is je prefrontale cortex, zeg maar, aan. Zodra je gaat liggen, horizontaal gaat, dan draait deze schakelaar zich als een dimmer terug.

Het reguleren wordt minder waardoor emoties en gevoel meer de overhand kunnen krijgen. De zorgen die je dan hebt worden (veel) groter en je gaat malen en je kan in een vicieuze cirkel belanden.

Toch is deze vermindering van deze regulatie functioneel en heb je nodig om via dromen de nog niet verwerkte emoties van de dag te verwerken. Zo blijf je mentaal gezond. Wanneer je geen last van stress hebt dan werkt dit uitstekend. Je kan goed slapen en wanneer je wakker wordt dan merk je dat je uitgerust bent en de dag mag weer beginnen.

Ja, dat zal dan wel heel mooi zijn dat het zo werkt, maar hoe word je dan weer ‘gezond’? Dat stress weer een richtingaanwijzer wordt, een hulpmiddel wordt.

Het mooie is dat wanneer je zo zorgen maakt tijdens de verminderde emotieregulatie dan komen de onderwerpen die om aandacht vragen vanzelf naar boven. Hier moet je dus iets mee. En omdat je hier nog niets of te weinig mee gedaan hebt vertelt het precies wat je te doen hebt. Vaak heeft het te maken met benoemen, met grenzen aangeven, je plek nemen. De ander laten weten wat jij er van vindt.

Oja, wel fijn wanneer je dit in relatie doet. Daarbij een interessant gegeven: hoe rustiger en schoner in taal jij de ander vertelt wat je er van vindt, des te effectiever wordt je communicatie.

Dit vraagt wel om emotieregulatie dus doe dit maar wel verticaal.